به نام حضرت دوستبه سرم زده هوای خنده هات
دل من تنگ شده واسه ناز نگاهت
واسه قهر و اشتیات دل من لک زده واسه با تو بودن
واسه بهانهات واسه دیر امدنات
واسه هر روز و شب سر کار گذاشتنات
دیگه صبرم تموم شد کاشکی زودتر ببینمت
همه خاطره های خوب و قشنگ که باعثشون تو بودی تا حروم بشن
نمیخوام بگم همه اون کارها گناه تو بود
ای کاش می شد تو کنار میومدی با بود و نبود
چی میشد اگه یه بار تو کوتاه میومدی
اگه دیونه بودم تو ارومم میکردی
همه گریه های شبونم اون همه اشکهای عاشقونم
اون دلی که یه موقع ریختم به پات بگو چه غصه ها که نخوردم برات
حرومت حرومت
از هر صد روز یه بار که میدیدمت بهم میگفتی که دیگه شاید نبینمت
یه لبخند زورکی بود روی لبت من ساده رو بگو چرا نشناختمت
اره بابا یه روز بود که تو دوسم داشتی
ولی حالا میدونم که ما رو کاشتی
دیگه بهتر از این برای من نمیشه میخوام تنهات بذارم برای همیشه
